عرض كرد آرى همه اينها را شنيده‌ام ، امام فرمود : آيا شنيده اى كه مىفرمايد : « مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ » و « وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ » « 1 » عرض كرد : آرى شنيده‌ام ، فرمود : آيا شنيده اى كه مىفرمايد : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ » ) * تا آنجا كه مىفرمايد : * ( « هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ » ) * عرض كرد آرى شنيده‌ام ، فرمود : اگر من آهويى شكار كنم و بكشم بنا بر اين چه كفاره اى بر من واجب مىشود ؟ عرض كرد گوسفند ، على ( ع ) پرسيد آيا بايد آن را به كعبه برساند ؟ مرد عرض كرد آرى ، حضرت فرمود : مطلب همين است . چون همانطورى كه شنيده اى خداوند آن هدى را بالغ الكعبه ناميده « 2 » . و نيز در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم از عطاى خراسانى نقل كرده كه گفت عمر بن خطاب و عثمان بن عفان و على بن ابى طالب و ابن عباس و زيد بن ثابت و معاويه در اين مساله كه محرم اگر شكارى را بكشد چه كفاره اى به عهده اش مىآيد حكم كرده‌اند به اينكه بايد ديد قيمت آن شكار چقدر بوده است ، با همان مبلغ اطعام مسكين كند « 3 » . و نيز ابن جرير از ابى هريره از رسول اللَّه ( ص ) نقل مىكند كه در ذيل آيه * ( « أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعامُه مَتاعاً لَكُمْ » ) * فرمود : چيزى كه دريا از مردارها بيرون افكند همان طعام درياست « 4 » . مؤلف : در همين معنا رواياتى از بعضى از صحابه نيز نقل شده ، ليكن رواياتى كه از طرق اهل بيت ( ع ) نقل شده و از نظر خواننده گذشت با آن روايات مخالفت دارند . در تفسير عياشى از ابان بن تغلب نقل مىكند كه گفت : حضور حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) عرض كردم معناى * ( « جَعَلَ اللَّه الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ » ) * چيست ؟ فرمود : كعبه را مايه قوام دين و دنياى مردم قرار داد « 5 » . مؤلف : توضيح اين معنا در سابق گذشت .

--> ( 1 ) سوره انعام آيه 145 - 146 . ( 2 و 3 ) در المنثور ج 2 ص 330 ( 4 ) در المنثور ج 2 ص 331 ( 5 ) تفسير عياشى ج 1 ص 346 ح 211 .